Okres buntu
Kiedy nasza pociecha nagle odwraca się do nas plecami i przestaje nas słuchać, często towarzyszą nam różnego rodzaju skrajne emocje. Nie jesteśmy w stanie dokładnie określić co źle zrobiliśmy. Denerwujemy się na siebie i na dziecko, które przez naszą frustrację staje się jeszcze bardziej przekorne i zaborcze. Nie zdajemy sobie jednak sprawy, że tak musi być, że tak było zawsze i że my też tacy byliśmy. Oczywiście, dużo ciężej ten okres znoszą dziewczynki niż chłopcy. To one robią awantury o stek bzdur, ale w tym wypadku trzeba cierpliwości i konsekwencji - należy ofiarować im przede wszystkim miłość i zrozumienie. Bunt jest jak najbardziej przejściowy. Jeśli chodzi o chłopców, w tym wypadku bardzo przyda się pomoc ojca. Młody mężczyzna potrzebuje wsparcia swojego taty, zrozumienia pewnych (dla nas teraz banalnych) spraw i podtrzymania w chwilach, które będą dla nas wszystkich trudne. Absolutnie nie należy manifestować swojej złości, karać dzieci czy próbować je zastraszać, gdyż osiągnie się efekt odwrotny do zamierzonego. Powinniśmy wykazać się przede wszystkim zrozumieniem.